Bert Haanstra
NED Doc StyleAlgemene kenmerken:
- Nationalistisch
- Gebruik van voice-over
- Poëtisch
- Gebruik van montage op muziek
- Het alledaagse willen vastleggen
Zoo 1962
Een korte poëtische impressie die vol milde ironie de typische uitdrukkingen en gedragingen van de bezoekers met overeenstemmende of juist contrasterende reacties van de dieren laat zien. Haanstra toont daarmee aan hoe het ritme van de mens met dat van het dier verband houdt en hoe onze gedragingen (ook onbewust) met die van de dierentuindieren te vergelijken zijn. De film begint met het gebrul van de leeuw. De jazzmuziek volgt hier al snel op. Er worden mensen getoond die naar binnen gaan bij Artis. De dieren van het park worden in tegengestelde richting in beeld gebracht. Drie verschillende struisvogels komen op het ritme van de jazz omhoog. Vervolgens zijn vooral de mensen in beeld die zij aan zij door het park lopen. Haanstra tracht de beelden van mens en dier aan elkaar te spiegelen. Hij toont kinderen die vervoerd worden in een kar, en vervolgens vogels vervoerd in een kar. Er is een duidelijke spiegeling van het gedrag van mens en dier. Behalve Jazz zijn er alleen diergeluiden te horen. Er worden patronen en gedrag van mensen gespiegeld. Ook wordt het gedrag op beeld van beide kampen synchroon gemaakt met de toon van de muziek. Er is sprake van een versnelling van cuts om tot de spanning van de conclusie te komen. Algemene kenmerken - Montage op muziek - Close ups - Veel cuts - Spiegelen (van twee groepen) om een boodschap over te brengen - Ritmische montage, alle bewegingen op geluid Spiegel overgang (weet even niet meer hoe dat heet moet opzoeken in Bordwell & Thompson)
This page has paths:
- NED DOC STYLE Emmy van Seuren